Το Nelson Tethers: Puzzle Agent είναι μια νέα προτεινόμενη σειρά της Telltale Games, σχεδιάστρια εταιρία των γνωστών adventure games Sam & Max, Strong Bad's Cool Game for Attractive People, Tales of Monkey Island και Wallace & Grommit. Ο όρος προτεινόμενη σημαίνει ότι οι σχεδιαστές έχουν δημιουργήσει το πρώτο επεισόδιο (με τίτλο The Mystery of Scoggins), και αναλόγως της επιτυχίας του, θα αποφασίσουν το αν αξίζει να δημιουργηθούν και τα υπόλοιπα (4 ή 5) επεισόδια της “σεζόν”, όπως περίπου λειτουργούν και τα επεισόδια – πιλότοι στις Η.Π.Α. Το εν λόγω πρώτο επεισόδιο κυκλοφόρησε την προηγούμενη εβδομάδα, και έχοντας το ολοκληρώσει, ορίστε οι απόψεις μας γύρω από τον νέο αυτό τίτλο γρίφων.

το Puzzle Agent καθοδηγούμε τον Nelson Tethers, υπεύθυνο του τμήματος γρίφων του F.B.I, ο οποίος αναλαμβάνει να ερευνήσει ένα περίεργο συμβάν που έγινε στο εργοστάσιο της μικρής πόλης Scoggins. Όσοι παίζουν καθαρά puzzle games (και όχι adventure games) θα γνωρίζουν ήδη ότι σε ένα τέτοιο παιχνίδι η πλοκή δεν έχει και πολλή σημασία, καθώς το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι οι (συνήθως αυτοτελείς) γρίφοι που μας παρουσιάζονται.

Η Telltale όμως είναι μια εταιρία γνωστή για την έμφασή της στη δυνατή πλοκή, και έτσι και με το Puzzle Agent, το ένα στοιχείο που το ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα “casual” παιχνίδια με puzzles που κυκλοφορούν στο internet είναι το σενάριό του.

Ο τίτλος έχει προκύψει απο συνεργασία με τον Graham Annable, σχεδιαστή κόμικ που έχει συνεργαστεί με τη Nickelodeon και την Disney, μεταξύ άλλων εταιριών, και που είναι ιδιαίτερα γνωστός για το σκοτεινό χιούμορ του κόμικ Grickle. Αυτή ακριβώς η συνεργασία δίνει έναν ιδιαίτερα ξεχωριστό χαρακτήρα στο παιχνίδι και τη γενικότερη ατμοσφαιρά του, με την ιδιαίτερα παρανοική διάθεση του Annable να φαίνεται σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην πόλη και τους κατοίκους της, ενώ ο πρωταγωνιστής μένει σχετικά στο παρασκήνιο. Όχι οτι αυτό είναι κάτι το αρνητικό, καθώς αρκετές από τις συνομιλίες που θα έχετε με τις προσωπικότητες του παιχνιδιού είναι ξεχωριστές (ειδικά για παιχνίδι του είδους) και όλες τους θα μεγαλώνουν ολοένα και περισσότερο την αίσθηση οτι κάτι δεν πάει καλά σε αυτή την πόλη. Ειδικά κατά την εισαγωγή του τίτλου, τα γραφικά, η μουσική, και ο τρόπος που εισάγεστε στον κόσμο του παιχνιδιού συνεργάζονται τέλεια για να μπείτε σχεδόν ακαριαία στο ξεχωριστό του κλίμα.

Όταν όμως έχουμε μια πλοκή μυστηρίου, και έναν τόσο ξεχωριστό κόσμο να ξετυλίγεται στις οθόνες μας, είναι εγκληματικό το να μένει ανεκμετάλλευτος. Στις 3-4 περίπου ώρες που μου πήρε να ολοκληρώσω τον τίτλο (αφού είναι μόλις ένα απο τα 5-6 επεισόδια μιας σεζόν) διαρκώς ήθελα να συζητήσω περισσότερες λεπτομέρειες του μυστηρίου με τους κατοίκους, και να εξερευνήσω λίγο περισσότερο την πόλη. Δυστηχώς, η εστίαση του παιχνιδιού στους μεμονωμένους και αυτοτελείς γρίφους οδηγεί στην αίσθηση ότι η πλοκή είναι δευτερεύουσας σημασίας, όσο πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα και αν φαίνεται. Ολοκληρώνοντάς το ένοιωσα πως δεν κατέληξε κάπου με σιγουριά, αλλά ότι θα πρέπει να ασχοληθώ με τον επόμενο τίτλο της σειράς για να δώ κάποια κατάληξη στην πλοκή.

Σε γενικές γραμμές ο τίτλος παίζει ως εξής: καθοδηγούμε τον Nelson στην πόλη Scoggins και τα περίχωρά της, μιλώντας με τους κατοίκους της και συλλέγοντας πληροφορίες σχετικά με το μυστήριο. Όλοι ανεξαιρέτως οι κάτοικοι έχουν μια περίεργη εμμονή με γρίφους και πάζλ (μέρος και αυτό του μυστηρίου) οπότε κάθε σχεδόν συνομιλία μαζί τους οδηγεί στην εμφάνιση κάποιου γρίφου.

Για την επίλυση του γρίφου έχουμε την δυνατότητα να πάρουμε 3 hints, με το 3ο να μας δίνει συνήθως ένα σημαντικό μέρος της σωστής απάντησης. Για την ενεργοποίηση των hints ξοδεύουμε τσίχλες, τις οποίες συλλέγουμε εντοπίζοντάς τις στις περιοχές που επισκεπτόμαστε. Ιδιαίτερα θετικό όσον αφορά τους γρίφους είναι το ότι σε συνεργασία με το ξεχωριστό σενάριο του τίτλου, νοιώθουμε μια πραγματική αίσθηση επίτευξης κάθε φορά που λύνουμε κάποιο γρίφο, καθώς μας δίνεται η δυνατότητα έτσι να εξερευνήσουμε περισσότερο τον κόσμο και το μυστήριο του Puzzle Agent.

Βέβαια, η φύση του σαν puzzle game σημαίνει ότι για να είναι αποτελεσματικό στα οσα προσπαθεί να πετύχει, θα πρέπει πέρα από ξεχωριστό σενάριο να έχει και πρωτότυπους και δημιουργικούς γρίφους. Εκεί ακριβώς είναι που το Puzzle Agent υστερεί. Όχι ότι οι γρίφοι του είναι άσχημοι, (όλοι είναι σχετικά ενδιαφέροντες, και μάλιστα υπάρχουν ορισμένοι που θα νοιώσετε περήφανοι όταν τελικά τους λύσετε), αλλά σε γενικές γραμμές δύσκολα θα βρείτε γρίφους που να σας ενθουσιάσουν ιδιαίτερα από δημιουργικής πλευράς. Δεν βοηθάει και το ότι αρκετοί είναι επαναλαμβανόμενοι (αν και με αυξανόμενα επίπεδα δυσκολίας κάθε φορά) και το ότι σε ορισμένες περιπτώσεις βλέποντας τελικά την σωστή λύση μου φάνηκε ότι κάποιες λεπτομέρειες στους κανόνες του εκάστοτε γρίφου ήταν ασαφείς, ή ότι ο χειρισμός που μου προσφερόταν για την επίλυση του γρίφου ήταν επίτηδες περιορισμένος για να δυσκολεύει ακόμα παραπάνω.

Το σημαντικότερο όμως πρόβλημα των γρίφων του τίτλου είναι το ότι ενώ είναι προφανές ότι οι σχεδιαστές προσπάθησαν να συνδιάσουν τους έξυπνους γρίφους με την “αμοιβή” του ενδιαφέροντος σεναρίου, τελικά είναι πραγματικά πολύ λίγοι σε αριθμό οι γρίφοι που έχουν άμεση σχέση με την πλοκή (ένας στους 4, ή ένας στους 5 νομίζω). Ειδικά όταν ελέγχουμε έναν πράκτορα – detective, είναι αναμενόμενο ότι θα χρειαστεί να συνδιάσουμε κάποιες από τις πληροφορίες που συλλέγουμε για να καταλήξουμε σε κάποιο πόρισμα σχετικά με το μυστήριο. Αντί αυτού, οι σχεδιαστές επέλεξαν να “δίνουν” στον χρήστη ξεκάθαρα το τί πρέπει κάθε στιγμή να κάνει όσον αφορά την πλοκή, ώστε η μόνη ουσιαστική πρόκληση να είναι οι αυτοτελείς γρίφοι.

Ο Graham Annable, βασικός συνεργάτης της Telltale για το Puzzle Agent, έχει πολύ χαρακτηριστικό art style, το οποίο μπορείτε εύκολα να γευτείτε γράφοντας το όνομά του στο youtube. Αυτό λοιπόν το art style έχει μεταφερθεί σχεδόν αναλλοίωτο στον συγκεκριμένο τίτλο. Το αποτέλεσμα οπτικά είναι με μία λέξη μοναδικό, και όλες οι λεπτομερειούλες συνεισφέρουν στο να δημιουργήσουν μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα. Για παράδειγμα, σε πολλά στιγμιότυπα τα animations είναι επίτηδες ελλειπή, και οι χαρακτήρες μετακινούνται χωρίς να φαίνεται όλη τους η κίνηση, δίνοντας την αίσθηση ότι διαβάζετε κόμικ τρόμου, χωρίς όμως και να το παρακάνουν οι σχεδιαστές.

Η μουσική συνεργάζεται τέλεια με το οπτικό σύνολο, δίνοντας είτε έναν αέρα μυστηρίου και κινδύνου στις ανακρίσεις, είτε ένα χαλαρωτικό κλίμα όταν προσπαθούμε να λύσουμε κάποιο δύσκολο γρίφο, είτε ένα ξεκάθαρο συναίσθημα θριάμβου όταν τελικά καταφέρνουμε να τον λύσουμε.

Το Puzzle Agent είναι μια προσπάθεια να συνδιαστεί το τυπικό puzzle gameplay με το πρωτότυπο σενάριο που χαρακτηρίζει τους τίτλους της Telltale, και το μοναδικό κλίμα των δημιουργιών του Graham Annable. Ενώ εν μέρει αυτό επιτυγχάνεται, τελικά ο τίτλος χάνει πόντους λόγω του περιεχομένου των γρίφων του, και του τρόπου με τον οποίο αυτοί υλοποιούνται.

Αυτό που χρειάζεται σαν σειρά είναι να δοθεί περισσότερη έμφαση στο σενάριο και τους χαρακτήρες, και να συνδιαστεί αυτό με πιό πρωτότυπους και πιο σχετικούς με την πλοκή γρίφους. Σαν πρώτη απόπειρα πάντως είναι πολύ θετική, και αν θέλετε να δοκιμάσετε έναν φτηνό (περίπου 10 ευρώ) τίτλο γύρω από puzzles, είναι από τις καλύτερες επιλογές που έχετε. Ελπίζουμε να συνεχιστεί η σεζόν, αφού ο τίτλος έχει φοβερές προοπτικές!